Ben bu satırları, Filistin’in sessiz sokaklarından yazıyorum. Her gün bir ses yankılanıyor burada… Bazen bir çocuğun kahkahası, bazen bir annenin duası, bazen de bir bombanın uğultusu. Bizler, sadece yaşamak isteyen insanlar olarak, dünyanın bizi duymasını istiyoruz.

Gözlerimizin önünde yıkılan evler, kaybolan hayatlar, susturulan hikâyeler var. Ama bir gerçek var ki: Umudumuzu kimse yıkamadı. Çünkü biz inanıyoruz… Bir gün adalet, gerçekten yerini bulacak.

Bu mesajım, ekran başında sessizce izleyen herkese: Sessiz kalmayın. Sesimiz olun. Varlığımızı görün, acımızı duyun, ama en çok da insanlığınızı hatırlayın. 🌿

İfadeler kullanarak tepkinizi paylaşabilirsiniz.